حضرت محمد (ص) : چهارکس را خداوند دشمن می دارد ، فروشنده قسم خور ، فقیر متکبِر ، پیر زناکار و پیشوای ستمگر.حضرت محمد (ص) : چهارکس را خداوند دشمن می دارد ، فروشنده قسم خور ، فقیر متکبِر ، پیر زناکار و پیشوای ستمگر.رسول خدا (ص) به جز ابراهيم كه از «ماريه قبطيه» كنيز مصرى آنحضرت متولد شد همان كنيزى كه مقوقس (حاكم مصر) براى آن حضرت فرستاد، فرزندان ديگر آن بزرگوار همگى ازبانوى بزرگوارش خديجه-سلام الله عليها-بود كه خداى تعالى به آن حضرت عنايت فرمود ، كه البته در عدد آنها و بلكه در نام آنهانيز اختلاف است و مشهور آن است كه آنها شش تن بودند، يعنى دو پسر و چهار دختر و دانشمند فقيد مرحوم دكتر آيتى درتاريخ پيامبر اسلام نام آنها و ترتيب ولادت و وفات آنها را بدينگونه ذكر كرده كه ذيلا مى خوانيد:
1- قاسم كه نخستين فرزند رسول خدا است و پيش ازبعثت در مكه تولد يافت ، و رسول خدا به نام وى «ابوالقاسم» كنيه گرفت ، و نيز نخستين فرزندى است كه از رسول خدا درمكه وفات يافت و در آن موقع دو ساله بود.
2- زينب دختر بزرگ رسول خدا كه بعد از قاسم در سى سالگى رسول خدا تولد يافت ، و پيش از اسلام به ازدواج پسرخاله خود «ابو العاص بن ربيع» درآمد و پس از جنگ بدر به مدينه هجرت كرد و در سال هشتم هجرت در مدينه وفات يافت.
3- رقيه كه پيش از اسلام و بعد از زينب ، در مكه تولد يافت و پيش از اسلام به عقد «عتبة بن ابى لهب» درآمد و پس از نزول سوره «تبتيدا ابى لهب» و پيش از عروسى به دستور ابو لهب و همسرش «ام جميل» از وى جدا گشت. و سپس به عقد «عثمان بن عفان» درآمد و در هجرت اول مسلمين به حبشه با وى هجرت كرد و آنگاه به مكه بازگشت و به مدينه هجرت كرد و در سال دوم هجرت سه روز بعد از بدر، همان روزى كه مژده فتح بدر به مدينه رسيد، وفات يافت.
4-ام كلثوم كه نيز در مكه تولد يافت و پيش از اسلام به عقد «عتيبة بن ابى لهب» درآمد و مانند خواهرش پيش از عروسى از«عتيبه» جدا شد، و در سال سوم هجرت به ازدواج «عثمان بن عفان»درآمد ، و در سال نهم هجرت وفات كرد.
5-فاطمه عليها السلام كه ظاهرا در حدود پنج سال پيش ازبعثت رسول خدا در مكه تولد يافت (1) و در مدينه به ازدواج «امير المؤمنين» على عليه السلام درآمد،و پس از وفات رسول خدا به فاصله اى در حدود چهل روز تا هشت ماه وفات يافت ونسل رسول خدا تنها از وى باقى ماند و يازده امام معصوم از دامن مطهر وى پديد آمدند.
6-عبد الله كه پس از بعثت رسول خدا در مكه متولد شد و «طيب» و «طاهر» لقب يافت.
و در همان مكه وفات كرد وپس از وفات او «عاص بن وائل سهمى» رسول خدا را «ابتر»
خواند و سوره كوثر در پاسخ وى نازل گرديد. (2)
و البته همانگونه كه گفته شد آنچه ايشان انتخاب كرده و نوشته اند بر طبق قول مشهور
است ولى اقوال ديگرى هم دراين باره هست كه در سيره ابن هشام و كتاب المنتقى في
مولدالمصطفى (3) و كتاب هاى ديگر نقل شده.
1-البته نظر دانشمندان و محدثين شيعه عموما آنست كه ولادت آن حضرت پنج سال
بعد از بعثت بوده، و شايد به همين جهت نيز ايشان به عنوان ظاهر اين قول راذكر
كرده اند.
2-تاريخ پيامبر اسلام صفحه 69-71
3-سيره ابن هشام ج 1 ص 190 بحار الانوار ج 22 ص 166
كتاب: درسهایى از تاریخ تحلیلى اسلام اسلام جلد 2 صفحه 52
نویسنده: رسولى محلاتى