علوم حديث معنوى و دينى است و بايد در اخذ و تعليم و كتابت و نشر آن پاكيزگى
ظاهر و باطن و خلوص نيت و پرهيز از اغراض مادى و دنيوى كاملا رعايت شود و سزاوار
است احاديث مربوط به عبادات و سنت هاى دينى را كه زينت علم و مايه ثبات و استقرار
آن است عمل نمايد چنان كه از امام صادق (ع) روايت شده كه فرمود :
«هر گاه عالم به علم خويش رفتار نكند ، پند و اندرزش از دلها فرو مى غلطد همان
طور كه دانه هاى باران از سنگ صاف فرو غلطد.» (الكافى، 1/44)
و شايسته است كه استاد خويش را احترام كند و با كمال ادب با او رفتار نمايد. و نيز كلمات نورانى احاديث را با معرفت و بينش صحيح تلقى كند و در شناخت معانى و فهم حقايق بيش از نقل و حكايت الفاظ همت گمارد ، چنان كه دانشوران از قديم در ضبط و شرح و تفسير و توضيح احاديث كوشيده اند و آثار ارزشمندى در باب غريب الحديث و معانى و مشكلات اخبار از ايشان بر جاى مانده است.
كتاب: دايرة المعارف تشيع، ج 6، ص 150
نويسنده: سيد مهدى حائرى
آداب نقل حديث